Boekupdate: van motivatie naar demotivatie

update 2 van mijn boek

Inmiddels ben ik twee weken op Bali, dus ik vond het tijd voor mijn tweede boekupdate. Ik weet niet of ik nou heel enthousiast of meer verdrietig ben.

Laten we voorop stellen dat ik onwijs dankbaar ben dat ik zo’n reis kan en mag maken. Dat ik het kan veroorloven om naar Bali te vertrekken om hier elke dag te werken aan mijn boek. In mijn vorige update schreef ik al mijn plan van aanpak: elke dag 3000 woorden schrijven.

Wat is Bali mooi! Wat zijn de mensen hier aardig en het eten, wow! Daar kan Nederland echt nog wat van leren. Dit is mijn derde keer op Bali (2016, 2018 en nu) en wat is er veel veranderd. Nog meer hotspots, nog meer lekkere tentjes en bovenal zoveel schoner en wat zien de vele honden en katten er stukken gezonder uit. Wat geweldig om te zien. Liefst eet ik de hele dag door (en dat doe ik ook), wil ik alles uitproberen, alles zien en snap ik 100% waarom men hier naar toe verhuist.

Wat een motivatie

De eerste dag was aangebroken en ik was heel zenuwachtig en zo onwijs enthousiast. This is the moment! Met een wit document voor me op de laptop, nu moet het gebeuren. Alsof ik op de stip bij X-factor stond en iedereen afwachtte wat er ging gebeuren. Daar ging ik dan. Woordje één, zin één en… ik had motivatie. Gelukkig maar, ik ging als een speer en voor ik het wist had ik binnen 2,5 uur 3000 woorden erop staan. Ik voelde de jetlag, maar dat maakte helemaal niet uit. Moe of niet, motivatie voor 100 om keihard te werken aan mijn boek. Wat was dit een goed begin. Wat voelde ik me hyper. Al mijn familieleden en vrienden kregen een WhatsApp-bericht met dat de eerste 3000 woorden een feit waren en dat ik gauw het zwembad in ging springen.

Van motivatie naar demotivatie

Het is niet dat ik geen enthousiasme meer voel, ik bedoel: de 3000 woorden gingen de eerste 1,5 week als een razende in mijn document en einde week kon ik direct een volledig hoofdstuk naar de uitgever sturen. Ik was apetrots op het stuk, want elk woord was met enthousiasme geschreven. Bam, op naar een nieuwe goede week, of… niet?

Het was de warmte, mijn buik, ander soort eten en de vermoeidheid die ervoor zorgen dat ik gedemotiveerd ben geworden. De warmte zorgt er direct voor dat ik met mijn focus en concentratie tien stappen achter loop, ik slaap slecht door nog onbekende oorzaak. Ik heb natuurlijk mijn jetlag, maar na twee weken nog zoveel last hebben, vind ik wel vreemd. Om nog onbekende oorzaken heb ik nog geen enkele nacht een goede slaapkwaliteit gehad en dat nekt me. Gevolg van alle factoren bij elkaar? Bali Belly (lees: leeglopen… trillingen, zwak. Het liefst woon je op de wc). Nou, krijg dan nog maar eens de motivatie om te schrijven over energiek opstaan, haha!

Pizza eten op Bali
De eerste week had ik gezelschap van Eleni en Emmelie. Zo gezellig. Na dagenlang naar een warung bestelden we even pizza. Toen had ik nog nergens last van.

Bali Belly

Eigenlijk moet ik er ook wel om lachen. Dat is het beste om te doen en dat doe ik ook. Ik blijf positief, want ik zit toch gewoon freaking op dit prachtige eiland. Ik wist al ergens dat ik wel last van mijn buik zou krijgen, want elke keer als ik richting Azië ga, krijg ik darmklachten. Juist voor deze reis had ik me extra goed voorbereid, ben ik me continu van bewust van mijn hygiene en voeding. Laat alsjeblieft mijn PDS niet in de weg staan bij mijn grote boekavontuur. En het is weer zo typisch dat ik zo snel last krijg en nog goed ook. Geen enkele maaltijd houd ik binnen en mijn lichaam ervaart zoveel spierpijn, dat het me verbaasd dat ik überhaupt nog door de hitte kan wandelen op zoek naar eten. Want blijven eten en drinken doe ik, probeer ik, ondanks dat het maar heel eventjes in mijn lichaam is. I will beat this Bali Belly!

Dramaqueen Lienke

Doordat ik zo onwijs baal dat ik me lamlendig voel, lukt het schrijven maar 20% van wat ik wil. Ik begin elke ochtend weer met mijn positieve vibes, maar zodra ik begin te typen, beginnen mijn darmen alweer te borrelen. Hangen mijn ogen op half elf omdat ik aan vier uur slaap niet genoeg heb. Dan praat ik mezelf ook nog eens die vicieuze cirkel aan, want… alles is k*t, ik loop achter met mijn boek, niets komt op tijd af, k*t darmen, waarom werkt mijn lichaam nooit mee?, moet ik anders gewoon stoppen met DGM? Wat wil ik eigenlijk? Haha, en daar begint dramaqueen Lienke. Moodswings. Van enorm enthousiasme in de eerste acht dagen, waar alles vlekkeloos ging, de hoofdstukken als een razende op papier gingen, naar een deprimerende Lienke die niets meer ziet zitten. Zwart-wit denken, zo ben ik.

Matcha Cafe Bali - kokosnoot eten
Aanrader: Matcha Café. Zo lekker. Oh en die kokosnoot nam ik elke dag, tot een volger me zei dat dat onwijs laxerend werkt. Ooops! Meteen mee gestopt. 😉

Een plan bedenken…

Op dit moment lig ik in mijn Airbnb-kamer in de airco. Mijn hele energieke DGM-ochtendroutine is de aflopen drie dagen ver te bekennen, dus mijn favo momentje, sport, skip ik ook gewoon om me nog slechter te voelen. Haha, Lien, neem een Snicker. You’re not you when you’re hungry.

Vandaag heb ik alleen een hoofdstuk getypt voor mijn boek, met letterlijk mijn emoties, hoeveel waarde ik dus écht hecht aan een energieke ochtend en als die energieke ochtenden niet lukken door slaap (en andere redenen), ik er helemaal vanaf lig. Meteen een bewijs hoe belangrijk alle stappen in de DGM-ochtendroutine zijn. Dat geeft me zeker hoop voor hoe goed mijn boek gaat zijn, haha, al is het voor mijn eigen besef, maar alles valt – ook door deze gebeurtenis – op zijn plek. Hoe een ochtendroutine je echt fit, gelukkig en succesvol kan maken. Toen ik vanmiddag weer eens op de wc zat, moest ik lachen en huilen tegelijk. Wil het universum mij gewoon extra laten ervaren hoeveel waarde ik hecht aan Dear Good Morning, en me daarom maar een Bali Belly te geven? Thanks!

Wat het plan wordt voor de rest van mijn weken weet ik nog niet. Ik weet nog niet zeker of ik op Bali wil blijven of dat ik doorvlieg naar een ander land. Er spookt van alles door mijn hoofd, ik heb veel ideeën, maar probeer vooral te focussen: wat doet mijn lichaam nu goed? Wat kan ik doen om me weer net zo energie te voelen als de eerste week? Ik wil weer schrijven! Eén ding is zeker; ik kom pas terug naar Nederland als mijn boek globaal staat, precies zoals ik voor mijn reis met mezelf heb afgesproken. Of ik dus langer ga blijven, dat is ook zeker mogelijk. Voor nu… ren ik gauw naar de wc. In mijn volgende update merk je hoe het met deze dramaqueen gaat. Op naar de tweede helft van deze schrijfmaand. Hee, en je weet het, altijd blijven lachen!! Ook als je bijna in je broek poept, JOE!

4 reacties

  1. Alle vertrouwen in dat het helemaal goed komt! Dan maar wat meer genieten van je tijd daar en verder werken aan je boek hiero in Nederland (of toch nog eeeeven een weekje Spanje ;)). Liefs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit vind je vast ook leuk:

Extra motivatie in je mailbox?

Wekelijks ontvang je nog meer ochtendgekte in je mailbox. Ready to become a morningfreak?

Wat kan je verwachten?

  • Tips om je DGM-routine sneller voor elkaar te krijgen
  • Je bent als eerst op de hoogte van events of talks
  • Altijd een persoonlijk bericht
  • Kortingen en extra win-acties

De Dear Good Morning Shop

  • T-shirt zwart – I am (not) a morning person

    24.95
    Opties selecteren
  • T-shirt wit Dear Good morning

    T-shirt wit – I am (not) a morning person

    24.95
    Opties selecteren
  • Pre-order nu mijn boek!

    Meer informatie
  • E-book-HIIT-work-outs-DGM

    E-book – Let’s HIIT it (7 work-outs)

    8.75
    In winkelmand

Join jij de DGM-community?

Lieve lezer, mijn website gebruikt als standaard de nodige functionele cookies. Om de site te kunnen verbeteren, functies voor social media te bieden, content te personaliseren en sporadisch een advertentie te tonen zijn meer cookies nodig. Je kunt mijn privacybeleid erop nalezen als je wilt.