Leven in het nu

leven in het nu

Mijn laatste persoonlijke blog was op 13 maart, toen ik 29 jaar werd! De blog “Ik ben niet mijn brand” schreef ik op 27 februari en was zelfs een tikkeltje persoonlijker dan mijn verjaardags-blog. Oh en de blog “Het positieve van corona” vond ik ook heel spannend om te delen, want ik was bang voor heftige reacties. Over heftige reacties gesproken. Daar wil ik het in deze nieuwe persoonlijke blog over hebben. Wat één reactie met je kan doen en hoe je meer in het nu kan leven.

Goed in mijn vel

Heel eerlijk? Ik zit al maanden goed in mijn vel. Daar ben ik trots op. Dear Good Morning loopt goed, ik heb toffe opdrachten, ik heb geen zorgen om financiën en ik voel me gelukkig. Corona was een spannende periode, maar ik maakte me meer druk om ouderen, ondernemers die het moeilijk hadden en andere verdrietige berichten rondom deze ziekte. 2020 blijft een bizar jaar maar ik ging goed. Toch had ik gister uit het niets een vreselijke dip.

Ik was er even helemaal klaar mee en kon alleen nog maar huilen. Maar door dat huilen ontdekte ik iets, en dat is wat ik graag met je wil delen in deze blog. Omdat ik denk dat jij er ook iets aan hebt. Hoe we weer heel even kunnen leven in het nu. Ik snap dat je nu denkt: Huh, ik snap het even niet, je schrijft verwarrend. Lees mijn blog rustig door en wie weet herken je de situatie.

Heftige reacties

Een nuchtere Fries; zo kan je me noemen. Het boeit me niet zo heel veel wat anderen van mijn vinden of dat ik een totaal andere mening of gevoel kan hebben dan mijn vrienden. Ik ben Lienke, en daar is maar één exemplaar van. Net zoals dat jij jij bent. Toch heb ik eens in de zoveel tijd dat ik ineens heel onzeker word over wat anderen van mij of DGM vinden. Die onderzekerheid ontstaat uit een reactie die ik krijg. Die reactie kan van een onbekende of een bekende zijn. Zo lag ik vorig jaar nog overhoop toen een onbekende op social media zei dat ze me vervelend vond. Dat ik nep was en mijn stories ronduit irritant waren. Gisteren lag ik overhoop nadat een bekende van mij was teleurgesteld over iets rondom mijn boek. En dan kan uit het niets het volgende gebeuren.

Reactie op reactie op reactie

  • Ik ben in shock en ik reageer direct terug (uit emotie)
  • Ik kan niet relativeren wat diegene zegt en maak de situatie groter
  • Ik onderneem meteen actie en vraag anderen wat zij van de situatie vinden
  • Ik denk zelf niet meer na wat ik er van vind en neem elke mening aan
  • Ik ben boos, teleurgesteld, verdrietig en kan niet helder nadenken
  • De situatie maak ik groter door heel mijn leven erbij te betrekken
  • Alles is (nu) stom; niets in mijn leven is leuk, goed of geweldig
  • Alles wat gaat komen (in de toekomst) is; niet goed genoeg, niet leuk en zal zeker niet goed scoren
  • Alles wat ik heb gedaan (in het verleden) was; te weinig, te min, niet goed en ik had toen al betere keuzes moeten maken

Wow Lien, wat is er aan de hand? Iemand vroeg zich alleen iets af over mijn boek, had een andere gedachte/mening dan ik en inmiddels zit ik in mijn hoofd te denken hoe ik mijn website moet verwijderen, hoe ik mijn socials kan deleten, hoe ik kan onderduiken voor alle negatieve reacties op mijn boek die 25 augustus komt. En bovenal: hoe ik ooit hadden kunnen bedenken dat DGM goed was.

Van een mug een huge ass olifant

Irritant wat het brein met je kan doen. Je brein is gemeen, die maakt je meer onzeker dan nodig. Het maakt je angstiger, onwetend, alert en maakt je bovenal helemaal gek wanneer het totaal niet nodig is. Je stapt in je brein-rollercoaster en je gaat. Over de kop, 3045 rondjes en er lijkt geen einde aan te komen. Alles is stom en alles lijkt onzeker. Van iets kleins maak je iets heel groots en daar lijkt geen einde aan te komen. Als ik naar mezelf kijk: Ik sla volledig door en betrek het volledig op Dear Good Morning. Ook al schreef ik dat ik niet mijn brand ben, zo blijft het toch altijd voelen. Ik bén DGM, en als iemand daar een mening over heeft, kan ik ineens heel kwetsbaar worden en niet meer helder nadenken. Maar dat had je met bovenstaande punten wel door. 😉

Maar toen las ik dit:

Je hebt meer kans op geluk als je volledig bewust bent van het huidige moment.

Wellicht denk je nu: “Ik snap het niet”. Maar als ik mijn voorbeeld nu eens gebruik. Diegene zij iets over mijn boek. Mijn boek komt pas over enkele weken uit. Diegene had een andere mening dan ik. Ik maakte van die mening een brein-rollercoaster die bijna heel DGM wilde deleten. Zo erg belande ik in die brein-rollercoaster die alles behalve leuk is. Toen las ik bovenstaande citaat van Mo Gawdat en werd het me duidelijk. Wat ik doe, is alleen maar bezig zijn met de toekomst.

Als ondernemer ben ik alleen maar bezig met de toekomst. Waar wil ik volgend jaar staan? Wat zijn mijn targets voor de website? Welke dingen kan ik doen om mijn boek succesvol te maken? De website, moet die veranderd worden? Wat kan ik nog meer bedenken om de ochtend te claimen? Wat kan ik nog meer bedenken om DGM groter en succesvoller te maken?

De toekomst

De toekomst kan je wel bedenken, maar het zal nooit lopen zoals je zelf op dit moment bedenkt. Nooit. Morgen is altijd anders dan je nu bedenkt. Volgende week is altijd anders dan je nu invult en zelf het komende uur kan ineens heel anders zijn dan je van te voren bedacht had. Je hebt er geen grip op. Op de toekomst heb je geen grip. Het gebeurd. Als dan iemand een opmerking, een gevoel, een vraag stelt over iets wat in de toekomst moet gebeuren en wat voor jou heel belangrijk is voor in de toekomst, dan kan je brein een signaal geven: Alarm, gaat de toekomst dan toch anders worden? Moet ik toch wat doen om weer grip te hebben op de toekomst omdat persoon x iets te melden heeft over mijn toekomst? We denken allemaal grip te hebben op de toekomst en daar zit het probleem.

Waar word je nu gelukkig van?

Terug naar de citaat van Gawdat: Je hebt meer kans op geluk als je volledig bewust bent van het huidige moment. Het enige waar je namelijk wél grip op hebt is het nu. En dat verklaart ook waarom ik ineens zo’n dip kan hebben. Ik leef te weinig in het nu. Door die opmerking van vorig jaar (je bent irritant) zag ik mijn hele toekomstbeeld van DGM in deugen vallen. Door die opmerking van nu (een andere mening over mijn boek), zag ik mijn hele boek als een flop worden. Allemaal angsten over de toekomst, waar je toch geen grip op hebt, en daar ga ik nu alvast over stressen en balen.

Waar je je beter op kan focussen is wat jou op dit moment gelukkig maakt, waar je op dit moment wel grip op hebt. Gisteravond sprak ik hardop uit waar ik gelukkig van word. Ik word gelukkig van:

  • sporten op de vroege morgen
  • mijn bakje koffie na het sporten
  • een enthousiaste ochtend-story
  • spelletjes spelen
  • een mooie zonsopgang
  • mijn familie
  • mijn vrienden
  • lekker eten

Daar viel dus ook de ochtend onder. Ik word oprecht gelukkig van de ochtend, het sporten, het creëren van een gezellige story. Ik word gelukkig van Dear Good Morning, dus waarom dacht ik een uur geleden nog dat ik alles wilde deleten en dat ik DGM stom vond? Oja, die brein-rollercoaster. Bezig zijn met de toekomst waar je geen grip op hebt en waar je angsten worden versterkt met bepaalde reacties die je brein-rollercoaster in werking zetten. Zonde!

Leven in het nu

..om te relativeren. Wat morgen komt, dat weet je niet. Wat je nu doet weet je wel. Waar je nu gelukkig van wordt, is belangrijker dan je zorgen maken over de toekomst. Als ik weer zo’n huil-depri-aanvaal krijg, denk ik terug aan de citaat van Gawdat. Spreek ik hardop uit waar ik nu gelukkig van word en handel ik met mijn geluk van het nu.

Laatste wat ik nog wil zeggen voor ik deze intens lange blog afsluit: We zijn niet zo rationeel als we denken. Onze perceptie van de waarheid wordt vaak aangetast door irrationele emoties. Ook dit is van Gawdat, uit zijn boek: De logica van geluk.

Leven in het nu. Waar word jij gelukkig van?

6 reacties

  1. No worries, iedereen heeft dit soort momenten! En maar goed ook anders was je een van die andere grijze muizen op deze wereld geweest.. die niks ondernemen en die nergens van genieten.
    De andere kant van de medaille van een ondernemend en enthousiast persoon zijn is ook extreem het gevoel hebben falen of teleurgesteld zijn in jezelf. But he.. die grijze muizen hebben dat elke dag..

    Voor mijzelf merk ik vaak dat ik dit soort momenten heb al ik ‘moe’ ben. Een dag of 2/3 offline en de bossen is dan wat ik nodig heb.. ff pas op de plaats zodat je alles weer kan relativeren en commentaar over je gladde rug kan laten glijden.

    Fijn weekend in Friesland (hint ;)) en daarna weer verder knallen!
    Ohja, en ik weet nu al dit IK je boek geweldig ga vinden dus wat maakt het uit wat die ander er van zegt!

  2. Het brein is een lastig iets, altijd maar denken denken denken. Zo knap dat je je realiseert dat je gedachten niet de waarheid zijn. Dat je kunt relativeren en zelf ziet dat het denken op hol was geslagen.
    En idd, wijze les: het leven gebeurd in het NU
    Wat ben je toch een wijze vrouw 😘😘😘

  3. Wat een mooie blog, hier gaan heel veel mensen wat aan hebben. Vind het super dat je dit deelt, lijkt misschien makkelijk dit te delen maar dat is het zeker niet je bent een prachtig mens. Leven in het nu en niet naar mijn gedachten “luisteren “waar ik mij ook helemaal in kan verliezen. Ik heb tijdens de revalidatie geleerd dat ik mijn gedachten kan bedanken voor hun “advies” en dat ik er niet naar hoef te handelen of op door te gaan waardoor ik erin verstrikt raak, op die momenten mijn focus te leggen op mijn ademhaling / mediteren waardoor ik in het nu kom of een wandeling door het bos de rust en stilte opzoeken. Je bent een inspiratie en je boek gaat zeker weten veel mensen geluksmomenten geven, want wie opstaat met een lach, die lacht de hele dag 💖🙏

  4. Zo herkenbaar. Soms is iemands mening waar (op hun manier maar denken bijv)en soms totaal niet. Door te laten zien dat jij ook gevoel heb en leermomenten hebt. Inspireer en zet je mensen ook weer even stil. Liefs Dees

  5. Ik had vorige week nog zo’n moment. De eerste reactie was om te gaan mediteren, maar dat werkt eerlijk gezegd ook niet. Ik heb vaak op zo’n moment het gevoel dat ik de rest van mijn leven in een roes leef en dat ik NU wakker moet worden. Dus ook een beetje in het nu, maar dan in negatieve zin 😉 Maar ik heb met mezelf afgesproken dat ik pas actie hoef te ondernemen als ik het de volgende dag nog net zo voel. En de volgende dag is het altijd over 😉 Dus nee, bij dit soort (hormoon?) aanvallen werkt mindfulness bij mij niet. Bij angst of stress wel weer heel goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit vind je vast ook leuk:

Extra motivatie in je mailbox?

Wekelijks ontvang je nog meer ochtendgekte in je mailbox. Ready to become a morningfreak?

Wat kan je verwachten?

De Dear Good Morning Shop

Lieve lezer, mijn website gebruikt als standaard de nodige functionele cookies. Om de site te kunnen verbeteren, functies voor social media te bieden, content te personaliseren en sporadisch een advertentie te tonen zijn meer cookies nodig. Je kunt mijn privacybeleid erop nalezen als je wilt.